#57 ‘Een leven lang Peugeot’

Rob Dupper (1944-2026) werkte ooit bij de Peugeotdealer in Eindhoven. Wanneer hij zijn toekomstige vrouw Henny in Uitgeest bezocht, was het altijd maar de vraag met welke auto hij kwam. Het was een ideaal tochtje voor een proefrit. In 1971 verhuisden Rob en Henny naar Stavoren. Ze waren uitbaters van restaurant ‘It Hearehús’ en bar […]
#56 Silent key PA3DIW

Gerben Kijlstra (1947-2025) hie neist syn wurk as direkteur fan Kijlstra Ambulancezorg in hiele protte hobby’s: ‘zendamateur’. fleane, muzyk meitsje, motorride, farre, kampeare en mear. Hy genoot fan it libben, tegearre mei syn frou Janny, de bern en bernsbern. Alle freedtejûnen wie it Sjineeske freed by de Kijlstra’s. Dan iten en dronken se mei elkoar […]
#55 Net seure, mar sjonge

Pieter Jongstra (1947-2025) fan Warns mocht graach sjonge. Doe’t er yn 2005 stoppe mei it leanbedriuw hie er der mear tiid foar. Hy makke muzyk yn syn eigen muzykromte en naam lieten op. Der koe er yn de auto dan wer fan genietsje. Hy song by it Warnser koar ‘Net seure, mar sjonge’. Doe’t we […]
#54 Mem en beppe út tûzenen

Siepie Radsma-Post (1931-2025) út Balk hie nea tocht dat se sá âld wurde soe en sá ryk bedield: fjouwer bern, seis beppesizzers en fiif oerbeppesizzers. Se wie leaf en beskieden. Har suske hie in flotte babbel en dertroch kaam se mei Jan Radsma út Bakhúzen yn de kunde. Jan en Siepie hiene tegearre de bakkerij […]
#50 ‘De iennichste Balkster..’

Yn 2018 sei Berend Bakker (1920-2021) dat er de iennichste Balkster yn Talmahiem (Balk) wie, alhoewol hy self yn Rúgahúzen berne is, fielde hy him wol in Balkster. Hy trouwde yn 1944 mei syn Rints en sy krigen 6 bern. It hat knap lestich west om de holle boppe wetter te hâlden. Berend wurke op […]
#48 Vader en moeder in één

Wiepkje Dekker-Bakker (1934-2025) was groot fan van de Feenstra Flyers. In 1988 werd ze uitgeroepen tot supporter van het jaar. In datzelfde jaar werd ze ook geopereerd aan haar hart. Ze greep haar nieuwe leven met beide handen aan. Ze zorgde voor de kinderen en deed alle klussen in huis, haar man Nico was als […]
#46 Als zorgen in je bloed zit

Martje Halma Wijnja (1944-2025) is geboren op 8 december, de dag dat in de vroege ochtend dé overval werd gepleegd op het Huis van Bewaring in Leeuwarden. De kraamverzorgster voorkwam dat haar vader werd meegenomen door de razzia. Haar leven lang zorgde ze voor andere mensen, als verpleegster in het Diakonessenziekenhuis, voor haar ouders, haar […]
#45 Bewûnderensweardich

Hiltje Kramer-van der Wal (1935-2025) is berne yn Boarnburgum en ferhúze op har 34e nei Molkwar. Der waard se boer mei har man Klaas. Se hiene it goed mei harren trije bern op ‘e pleats. Yn 1988 ferlear Hiltsje har man. Tegearre mei harren soan Jerry sette se de pleats troch. Se naam har foar […]
#44 Zorg, humor en etiquette

Anton Wierda is 64 jaar geleden geboren in Apeldoorn. Vanaf zijn twintiger jaren woonde hij in Friesland. Hij werkte tijdelijk bij Peek & Cloppenburg in Leeuwarden en daar ontmoette hij Gerard Mous. Zij waren de eerste mannen die 1998 trouwden in de Gemeente Gaasterlan-Sleat. Ze waren gelukkig samen, hielden van hun werk, gezelligheid na het […]
#43 ‘Ik ha in moai libben hân’

Gerard Wijngaarden (1954-2024) is geboren in Stiens, als zoon van bakker Atte Wijngaarden. Sinds zijn 16e had hij verkering met Tineke. Tineke werd verpleegster en Gerard medewerker bij de ING bank. Voor zijn werk werd hij overgeplaatst naar Arnhem. De kinderen waren toen al uit huis en Gerard en Tineke besloten in Duitsland te gaan […]
#41 Bootbouwer van Nijesyl

Net voor de Kerst van 2017 verhuisden Albert Alberda (1936-2024) en zijn vrouw van Nijesyl naar IJlst. Naar een klein en comfortabel huis, een heel verschil met de oude zuivelfabriek die ze tot dan toe bewoonden. Albert had er zijn bedrijf: Botenbouw en verhuur Alberda. De boten kregen twee vaste kenmerken mee: de kastje kregen […]
#39 ‘Do bist der toch?’

Jappie Brouwer (1944-2024) rûn yn Bontebok lâns de doarren mei kofje en tabak. Doe’t er by Annie oanbelle, moast er laitsje. ‘Der is net ien thús’ sei se. ‘Mar, do bist der toch?’, antwurdde hy. It wie yn 1958. Tegearre ha se in protte meimakke: se krigen twa bern, Harold út Jakarta en Peggy út […]
#38 De wytste wask

Rappie van der Heide-de Boer (1935-2023) liet it waskjen de lêste jierren oan har dochter oer. ‘Mar tink der om’, sei se, ‘der moat al wat Vanish by’. Se rûn der sels altyd kreas by, ek al wiene der perioades yn har libben dat der net folle jild wie. Froeger wie der gjin boartersguod foar […]
#37 Fan Austraalje nei Aldemardum

Geert Wiekel (1933-2024) emigrearre op syn 17e mei syn âlders nei Austraalje. Fiif jier letter kaam er werom. Hy waard bussjauffeur, in noflike bussjauffeur. Krekt as yn Austraalje rjochtte hy ek yn Aldemardum in fuotbalklub op: VV NOK. 58 jier wie er frijwilliger, álle dagen wie er by de fuotbalklub te finen. Krekt 6 wike […]
#36 Cop tachtig

Diemer de Jong (1936-2024) kreeg als rijksagent van Zwaagwesteinde de bijnaam ‘Cop 80’. Hij stond erom bekend dat hij nóóit harder dan 80 reed. Diemer hield van de Wâlden. Hij is geboren in Gerkesklooster en daar ontstond zijn liefde voor de natuur. 30 jaar was hij agent, waarvan 23 jaar in Zwaagwesteinde. Eerder verscheen het […]
#34 Nooit meer slap ouwehoeren

Sybren de Jong uit Balk (1967-2024) was 10% van de tijd serieus, voor de rest mocht hij graag slap ouwehoeren. Als stuurman op zee reisde hij de hele wereld over, toch was hij het allerliefst thuis bij zijn gezin. Het was een familiemens. Op zijn 53e werd Sybren ernstig ziek, ondanks de zwaarte daarvan bleef […]
#32 Ut Sneker Elfuurtsje

Jappie Scholten (1947-2024) voetbalde vroeger bij Hubert Sneek. Hij was een goede voetballer, totdat de combinatie van het fysiek zware werk als ijzervlechter en de trainingen hem te zwaar werd. Hij stopte en kon vanaf toen genieten van een borrel en sigaret. Jappie was groot supporter van SV Sneek/Winsum, de dartvereniging. ‘Jappie commando’ werd zijn […]
#31 Sinne, skaad en stoarmen

Hinke Folkertsma-Boersma fan Starum (1946-2024) makke nochal wat tsjinslagen mei yn it libben. Mar altyd bleau se fertrouwen op it goede. Se groeide op yn Laaksum, ferhúze as famke fan 11 nei Warns en wenne sawat 60 jier yn Starum. Se wie eigner fan café Kek, oan de Schans. Se krig’ twa bern, 7 beppesizzers […]
#30 De sirkel is rûn

Wike Hoekstra (1934-2024) is yn Jutryp berne. Se hat der in moaie jeugd hân. De oarlochsjierren fûn se eins wol gesellich. Musyk meitsje en kaarte mei de ûnderdûkers by harren thús. Wike troude mei Klaas Bruinsma en krig’ fjouwer bern. Yn 1980 frege se in skieding oan, dat wie doe net gebrûklik. Har hús bleau […]
#27 Brúne beannen yn ‘e koffer

Frou Geertje de Jong-van der Wal (1939-2023) woe wól mei it fleantúch nei Gran Canaria, mar dan moast der ál in blik brúne beannen mei. Earder giene sy en har man mei beide bern noait fierder as in oere fan hús, sa koene se healwei de fekânsje werom foar de tún. Yn dizze podcast neist […]
#23 It famke út Dokkum

‘Je kinne it famke wol út Dokkum helje, mar Dokkum net út it famke’ is fan tapassing op it ferhaal fan Hittje Leegstra-Joustra (1932-2023). Hittje ferhúze op har 24e mei har man Ruurd nei De Westereen. Dêr waarden trije fan de fjouwer bern berne. Mar Hittje wie bot ûnwennich fan de stêd, dat nei trije […]
#17 Frysk yn it findel

Dit is it ferhaal fan Hessel Folkertsma (1942-2023) Hy wie 20 jier skoallemaster yn Ealahúzen en wenne sûnt 1988 yn Balk. Hessel wie fan de Fryske taal, hy helle syn foech en joech les by de Afûk. Alle jierren gie er nei de Slach by Warns. Hy lies in protte Fryske boeken. ‘Kinne jo Frysk […]
Verdriet vs. vreugde

“Ik snap niet dat je het kunt. Word je er niet heel triest van?” Ik zie in mijn werk mensen die verdriet hebben, en dat raakt me. Maar tegelijk zie ik ook de wil en veerkracht om een mooi afscheid